Έχουμε εξηγήσει πολλές φορές και με όλους τους τρόπους, πως για εμάς τα όσα συμβαίνουν σε αυτή τη γωνία των Αρχανών εδώ και σχεδόν επτά και κάτι χρόνια, δεν αποτελούν τις περιπέτειες μιας επιχείρησης που προσπαθεί να επιβιώσει ακολουθώντας τις συνήθειες και τις μόδες της κάθε εποχής ή της κάθε περιόδου, χρησιμοποιώντας τες κάθε φορά γι αυτό το σκοπό. Και όσο και αν είναι συγκεκριμένα τα στιγμιότυπα και οι τρόποι με τους οποίους όλη αυτή η δραστηριότητα φαίνεται προς τα έξω (μουσικά ραντεβού, μαθήματα, ομάδες, καφενείο), η αλήθεια είναι πως το Πλουμί και η ιδέα του αποτελούν κάτι παραπάνω από αυτά τα στιγμιότυπα. 

Οφείλουμε κάπου εδώ να αποκαταστήσουμε μια σειρά από αλήθειες:

1.  Ο χώρος στις Αρχάνες παραμένει κλειστός τον Οκτώβρη και μέχρι νεοτέρας. Αφορμή αλλά όχι αποκλειστική αιτία, αποτέλεσε ο σεισμός στην περιοχή μας, που ακολούθησε την τελευταία ημέρα κατά την οποία αυτός ήταν ανοιχτός. Αποτέλεσε πιο συγκεκριμένα αφορμή για την έναρξη μιας διαδικασίας επαναπροσδιορισμού και επανατοποθέτησης, μιας διαδικασίας που αργά ή γρήγορα θα ερχόταν όπως ήδη είχαμε αποφασίσει και ανακοινώσει.
2. Μετά από σχετικό έλεγχο που πραγματοποιήθηκε περίπου δύο εβδομάδες μετά το σεισμό, και παρά τη φθορά που έχει υποστεί ο χώρος κυρίως στο πάνω μέρος του κτιρίου, ο χώρος του καφενείου κρίθηκε επιβεβαιωμένα κατάλληλος για χρήση, ο πάνω όροφος επισκευάσιμος και η όποια προσοχή αφορά μόνο αυτό. Κάπου εδώ θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλους όσους ενδιαφέρθηκαν και ενδιαφέρονται για το ζήτημα, ακόμα και αυτούς που έσπευσαν χωρίς να ρωτήσουν να συμπεράνουν και να διαδώσουν από τις πρώτες μέρες πως το κτίριο είναι ακατάλληλο για χρήση λόγω σεισμού.
3. Παραμένοντας λίγο ακόμα στο ζήτημα του σεισμού και των συνεπειών του, θέλουμε να υπενθυμίσουμε πως η πληγή που άνοιξε στη γειτονιά μας, με ανθρώπους γνωστούς και άγνωστους, χωρίς σπίτια, με αβέβαιο μέλλον,  κυρίως με χωριά που απειλούνται με ερήμωση, όχι σε κάποια άλλη γωνιά της χώρας ή του πλανήτη, αλλά εδώ δίπλα, αποτελούν μια κατάσταση απέναντι στην οποία κανείς δε μπορεί να κλείσει τα μάτια του, κανείς δε μπορεί απλά να επιδείξει συμπόνοια παρά έμπρακτη αλληλεγγύη και αποτελεί μια διαρκή υπόθεση, μια ανθρωπιστική κρίση, πρωτόγνωρη για την περιοχή, για όλους εμάς. 
   
4. Ανεξαρτήτως των παραπάνω, και αυτό είναι κάτι που επίσης ήδη έχει ανακοινωθεί, με βάση τις ήδη υπάρχουσες συνθήκες και λόγω υγειονομικών πρωτοκόλλων και της σχετικής πολιτικής, είναι σαφές πως ο χώρος δε μπορεί να λειτουργεί, όπως λειτουργούσε σταθερά όλο το καλοκαίρι στον εξωτερικό χώρο. Το γεγονός αυτό ωστόσο δεν εμποδίζει τη χρήση του εσωτερικού χώρου, για δραστηριότητες ανεξάρτητες από την εστίαση, όπως οι μουσικές ομάδες ή άλλες πιθανές τέτοιου τύπου χρήσεις, η συνέχιση των οποίων αποτελεί όπως έχουμε αποδείξει σημαντικό ζήτημα για εμάς, σε μια εποχή που η μουσική αλλά και η έκφραση γενικότερα, βρίσκεται σε συνθήκες ασφυξίας. Θα θέλαμε να επισημάνουμε λοιπόν πως η συνέχιση των μουσικών ομάδων, ουδέποτε εμποδίστηκε με κανέναν τρόπο από πλευράς μας, εξακολουθεί να μας απασχολεί θεωρητικά αλλά και πρακτικά, ακόμα και υπό αυτές τις συνθήκες, όπως και θα αποδειχτεί στο μέλλον.

Όπως γίνεται αντιληπτό, τόσο η κατάσταση στις Αρχάνες και στη γύρω περιοχή, όσο και στην ευρύτερη και πολύ ευρύτερη περιοχή, έχει αλλάξει. Ειδικά μετά τα τελευταία δύο χρόνια, με αφορμή την πανδημική κρίση στη χώρα, χάθηκε για όλους οποιαδήποτε αίσθηση ομαλής ροής, υπήρχε (και υπάρχει) μια μακρά περίοδος απομόνωσης και περιορισμών, που τείνουμε να συνηθίσουμε.  

Όσο και αν τα πράγματα φαντάζουν ρεαλιστικά και μετρήσιμα, ιδέες σαν και αυτή που περιγράψαμε παραπάνω φαντάζουν ρομαντικές και ουτοπικές, οι επιλογές συγκεκριμένες, η αλήθεια είναι πως τόσο αυτές, όσο κυρίως η ανάγκη που αυτές υπηρετούν,  η ανθρώπινη ανάγκη, η ανάγκη για έκφραση, ζωή  και αξιοπρέπεια, παραμένει, δεν αφορά μόνο κάποιους λίγους, όσους μπορούν ή όσους καταλαβαίνουν, παρά αποτελεί μια γενική ανάγκη.